gwangyi View my profile

 
 
ก่อนอื่น  ขอบอกว่าเอนทรี่นี้พลังเพ้อ ทั้งนั้น 
 
ไม่มีสาระใดๆให้ท่านสูบ  มีแต่ความเพ้อด้วยพลังแม่ยกและพลังฟุโจฉิขั้นบีกิน
 
ระวังสปอย......
 
===================
 
 
 
 
 
 
 
 
เมื่อวันก่อน   เราได้มีโอกาสไปร้านเช่าหนังสือหน้าม. มาจ้า
 กะจะไปหาอะไรอ่านแก้หวั่นไหวเวลาอยู่หอคนเดียวตอนมืดๆ
(คือเรากลับหอก่อนเปิดเรียนอาทิตย์นึง  แน่นอน คนกริบมากฮ่ะ = = มิอยากฟุ้งซ่าน(ปกติก็ฟุ้งซ่าน...))
 
 
ก็เลยนึกขึ้นได้ว้า เฮ้ย!  อ่านเมไจดีฟ่าเหวย  เห็นแฟนอาร์ตๆ สวยๆจากเรื่องนี้ เรื่องราวเมียหลวงเมียน้อย(?)
 
แน่ล่ะ   ที่คิดจะอ่านนี่เพราะหนูจูดัลเลยฮ่า....
 
 
แล้วก็เช่าเล่ม1-10มาอ่าน  
 
เริ่มอ่านตอนสี่ทุ่มกว่า....  หกโมงเช้ายังไม่จบ  =[]=  เพิ่งอ่านจบเล่ม8  ไม่ไหวเลยนอนต่อแล้วตื่นมาอ่านอีกทีตอนบ่ายสาม   แล้วค่อยเข็นไปคืนT   T
 
คือ  สนุกมวากกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกส์   แบบสนุกจริงๆนะในความคิดเรา
 
อ่านแล้วมีอารมณ์ร่วมหรือเราเป็นพวกอินเนอร์จัดก็ไม่รู้ แต่เวลาอ่านจะรู้สึกเหมือนตัวเองอยู่ร่วมเหตุการณ์เลยเชียว    สนุก  ระทึก  ตื่นเต้น หดหู  ทุกข์ใจ  สับสน  แถมเดาเรื่องไม่ได้ซะด้วย
 
เราไม่ได้อ่านการ์ตูนเรื่องไหนแล้วเป็นแบบนี้มานานแล้วนะ  คิดถึงความรู้สึกนี้จริงๆ  แบบว่าวางไม่ลงเลย
 
แหกขี้ตาอ่านยันเช้ายิ่งกว่าหนังสือสอบ =v=(ไม่ดีนะเยาวชนน้อยๆอย่าเอาเยี่ยงอย่างฮ่าาา)
 
จนถึงตอนนี้ก็ยังอิน  รู้สึกว่าเนื้อเรื่องมันอิ่มดีนะ
 
 
 
พล็อตของเมไจในตอนแรก เราอ่านก็คิดว่ามันต้องแบบนี้แน่เลย  อื้ม  ผจญภัยไปตามที่ต่างๆ ตามหาเป้าหมายของตนเอง  มีพวกพ้องร่วมเดินทางไปด้วย  แล้วก็จะมี ศัตรูออกมาขวางๆ  ข้าจะครองโลก  แล้วตัวเอกฝ่ายธรรมะก็จะตามหยุดยั้งอะไรแบบนี้แหงมๆ  คงจะพอๆกับเรื่องที่เคยอ่านเคยดูละมั้งคงสนุกแก้เครียดได้ล่ะ
 
 
 
แต่ เปล่าเลย   ยิ่งอ่านยิ่งลึกล้ำ  ผิดคาดเลย  รู้สึกตัวละครมันมีชีวิตอ่ะ  ดีก็ดีไม่สุด  เลวก็เลวไม่สุด  มีมุมมีด้าน มีมิติของแต่ละตัวละคร  แถมเนื้อเรื่องก็น่าสนใจกว่าที่คิด  บางทีก็เดาไม่ถูกเลยว่าจะเกิดอะไรขึ้น
 

 
ตัวละครที่ชอบที่สุดก็คงเป็น อาลีบาบา  คืออ่านไปแล้วเราได้เห็นการพัฒนาของตัวละคร แบบจาก กากๆ ปอดชะมัด  กลัวอยู้ได้ ยอมทำไมฟร้าาา  เด็ดเดี่ยวน่ะเป็นม่ะ ไอ้หนู (กวางอี้อินจัด=3=) ก็ค่อยพัฒนาขึ้นมาเรื่อยๆ เริ่มมีความเด็ดเดี่ยว  มีความกล้ามากขึ้น  ศึกเมืองบัลแบด  อาลีบาบาหล่อมากกกกกกก เจ้ปลื้มฮ่ะหนู  เท่มากกก  ยิ่งตอนที่ช่วยเพื่อนตัวเองไม่ได้แล้วร้องไห้ออกมา......โอ้ อกอิกวางอี้จะแตก หดหู่ตาม  น้ำตาหยดแหมะลงบนกระดาษ ชิบ...รีบเช็ดเดี๋ยวโดนค่าปรับ  
 
 
 
แต่จริงๆแล้วก็ชอบอีกหลายตัวมากๆเลยนะ  เอ่อขอเอนทรี่นี้ยาวซักนิดนะ
 

 
อย่างโมลจัง   ชอบเธอมาก  เธอเป็นคนเข้มแข็งและอ่อนโยนจริงๆ  น่ารักที่สุด  เชียร์ให้คู่กะอาลีบาบา (เป็นครั้งแรกที่กวางอี้เชียร์ NL ในรอบ4-5ปี)  แต่ตอนนี้เสียวอาตี๋น้อยจะมาโฉบ  แต่อย่ากระนั้นเลยเราก็จิ้น อาลีxอาตี๋ล่ะ//โดนชกเลือดกำเดาไหล
 

 
อาลาดินคุง   ตัวเอกของเรื่องเลย  เราชอบนะแบบ ซื่อใสไร้(เรอะ)เดียงสา  อารมณ์ดี ว๊ายลูกชายมี๊ อารมณ์นี้เลย  โมเอ้อ่ะ=w=  ถ้าถามว่าหลงตัวไหนสุดๆก็คงเป็นอาลาดินล่ะนะ  ไม่คิดว่าตัวเองจะมาสายโชตะเล้ย ปกติกอยูโอบะแท้ๆ แต่ดันหลงอาลาดินมากกว่าลุงซินแบดอ่ะ
 
.
.
.
.
.
 
 
......แล้วจูดัลที่เป็นผู้จุดประกายให้แกหยิบเรื่องนี้มาอ่านล่ะเฮ้ยยยยย//กระทืบตัวเอง
 
 
 
แหม  ก็  ก็ไปพีคกะอาลีบาบาอยู่น่ะ  แต่ถ้าหลังจากรู้บทหนูจูดัลเพิ่มเจ้อาจกลับลำก็ได้ เหะๆ
แต่ก็จุดประกายจิ้นพอดูล่ะ
 

 
เด็กอะไร๊  แก่แดดแก่ลม ช่างต่อล้อต่อเถียง ดื้อชะมัด
ฉากนี้(อาจจำได้ไม่หมด สมองพล่าก็ขออภัย)
 

 
ราชาซินแบด:โดนตรึง
 
หนูจูดัล: "เดี๋ยวข้าจะทำให้ท่านเป็นของข้า...."
 

 
กรี๊ดดดดดดดดดดดด  เตลิดค่าาาาาาาาาาาาาาา  ไม่มีรูปมาให้ดูขอโทษด้วยจ้า แต่ฉากนี้สติจิ้นกระจายเลย
 
เมียน้อยยยยยยยยยยยยยยยย (แต่จริงๆเราว่าเหมือนเมียเก่าตามราวีเลยแฮะ//โดนกระทืบ..)
 
แต่คุณมเหสีก็น่ารักนะ  3Pสินะท่านราชา  โฮ่โฮ่โฮ่   
 
ตัดจบเอนทรี่ดีกว่า.... เดี๋ยวจะกู่ตัวเองไม่กลับ
 

 
 
สรุป
 
เมไจ เป็นการ์ตูนอีกเรื่องที่จะยัดเยียดให้เพื่อนและคนรอบตัวอ่าน ฮ่ะฮ่ะฮ่ะ  แล้วชวนเพื่อนมาจิ้นด้วยกัน //ถีบ
 
 
นานๆเข้ามาอัพเอนทรี่  ร้างไปแล้วสิเนี่ยโฮ่โฮ่โฮ่   เอนทรี่หน้าคงเป็นฮาโลวีนไปเลย 
 
ขอตัวไปฝึกวาดเหล่าเมไจและผองเพื่อนก่อนค่ะ  อยากลองแต่งโดจินดูเหมือนกัน ถ้าคิดพล็อตออกอ่ะนะฮาาาาาาา
 
 
 
ปิดเอนทรี่แล้วนอน......
 
 
 
ป.ล.  เรายังไม่ได้อ่านสปอยตามเน็ตที่ออกๆมาหรอกนะ  อย่าเพิ่งสปอยเรานะฮ้าทุกคน  ^  ^

edit @ 28 Oct 2012 14:51:25 by gwangyi

Comment

Comment:

Tweet

เราพีคท่านราชามากค่ะ เชียร์ให้คู่กับจูดัล ><

#1 By shadowingz on 2012-10-28 17:02

Recommend